القلوب 1 - قوت القلوب - ج 1 ص 382 و ص 407 » ج 1 ص 382 و ص 407 ، « حلية الاولياء 1 - حلية الاولياء - ج 1 ص 74 و 75 » ج 1 ص 74 و 75 و خصال 1 - خصال - ج 1 ص 108 ج 1 ص 108 . نويسنده مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - ج 4 ص 215 پس از نقل مدارك اين سخن اضافه مىكند : « در صورت مراجعه به مدارك بالا و ضم و ضميمه روايات نقل شده به يكديگر ، به خوبى روشن مىشود كه آنچه شريف رضى در اينجا آورده جزء خطبه 106 بوده است كه قسمتى از آن در نهج البلاغه آمده است . . . . و سؤال كننده « عمار ياسر » و يا « ابن كوا » است ، سؤال در يك روز شده و جواب در روز ديگرى . و نيز روشن مىشود كه اين خطبه در خانهء امام ( ع ) انجام شده ، بدينگونه كه حضرت دستور داده آن را نوشته‌اند و براى مردم خوانده‌اند . و نيز فهميده مىشود كه سخن 268 نيز دنباله اين كلام بوده است » . ( مصادر نهج البلاغه ج 4 ص 215 ) ( 701 . ) « ابن قتيبه » در « عيون الاخبار ابن قتيبه - عيون الاخبار - ج 2 ص 371 » ج 2 ص 371 و « مبرد » در كتاب « كامل مبرد - كامل - ج 1 ص 92 » ج 1 ص 92 آن را نقل كرده‌اند . يكى از مشكلاتى كه دنياى امروز با آن دست به گريبان است مسئله نگرانيها و نا اميديها است ، دانشمندان روانى در اين مسئله مطالعه كرده و راههاى گوناگونى را پيشنهاد كرده‌اند ، امام عليه السلام در ضمن حكمت بالا راه غلبه بر نگرانى و نااميدى را روشن ساخته كه انسان با عمل به اين دستور از مشكل نجات خواهد يافت ، و آن اين است كه غم و اندوه روزهائى را كه نيامده ، بر اندوه و مشكلات امروز نيفزايد ، اگر انسان چنين كند به آرامش فكرى خواهد رسيد زيرا بيشتر نگرانيها از آينده و احيانا از گذشته است .